Vroeg op de ochtend al volop drukte.
De vis ligt gewoon op de grond uitgestald.
Om 07:00 uur rijden we weer terug waarbij we vlak langs Fort Negombo komen. Een vermoedelijk in 1678 door nederlanders gebouwd fort, wat al jaren in gebruik is als gevangenis en waar we dus geen kijkje kunnen nemen.
Tijdens de korte rit terug naar het hotel leren we Thushara een beetje meer kennen. Hij is een voormalig professioneel cricketspeler en is daardoor ook veel in het buitenland geweest. Na een tijdje in het leger geweest te zijn heeft hij wat opleidingen gedaan om gids te worden wat hij inmiddels al weer een aantal jaren doet.
Terug in het hotel kunnen we pas rond half negen een ontbijtje krijgen, wat ook nog eens heel karig is en we moeten werkelijk overal om vragen. Wat ons betreft hoeft dit hotel niet meer. Waardeloze voorzieningen en heel onvriendelijk personeel. Alles is te veel als je ze wat vraagt. We zijn echt benieuwd of dit in de mensen hier zit en we dit op alle plekken waar we nog komen zullen ervaren. Aan het eind van de dag weten we wel beter. Sri Lanka heeft een vriendelijke bevolking en overal waar we komen zijn we meer dan welkom.
Rond 10 uur, iets later dan gepland, worden we weer opgehaald. De airco in de auto had wat problemen en Thushara is daar eerst even mee naar een garage geweest. We rijden naar het noorden via de kustweg. Aan de ene kant best wel een mooie weg, maar aan de andere kant een ontzettend drukke weg met veel smog. Het schijnt dat iedereen langs deze weg wil wonen en werken en iedereen schijnt een hond te hebben die allemaal op de weg los lopen. De gemiddelde snelheid ligt dan ook niet erg hoog.
Bij een stalletje langs de weg onze dorst lessen met een kokosnoot.
Halverwege stoppen we om het nodige drinkwater te kopen en niet veel later halen we bij een stalletje langs de weg een paar kokosnoten die voor ons door een vrouwtje op leeftijd vakkundig opengehakt worden. Deze vruchten bevatten geen melk maar zoet water wat heel dorstlessend is. En het vult!
Niet veel later zien we bij een benzinepomp misschien wel 50 of 60 tuk-tuks in de rij staan voor benzine. Brandstof is nog steeds slecht verkrijgbaar. Thushura, onze chauffeur krijgt van de overheid, ondanks dat hij toeristen begeleid slechts 20 liter benzine in de week. "maar" zegt hij, "we hoeven ons geen zorgen te maken". Hij kan wat hij tekort komt wel bij elkaar babbelen.
Nadat we bij een bakkertje een paar broodjes gekocht hebben als lunch zijn we rond twee uur in de middag bij de Backwaters Lodge, op een steenworp afstand van de Eluwankulama ingang van Wilpattu Nationaal Park. Een mooi aangelegde lodge aan een riviertje waar we ons meteen welkom voelen. Ook het huisje wat we krijgen, ondanks dat het gebouwd is van een container, is luxe en we voelen ons hier meteen thuis.
De ingang van de Backwaters Lodge.
Onze cabin ligt verscholen tussen de bomen en struiken.
Onze slaapplek voor een paar dagen.
We hebben volop tijd vanmiddag om even in de mooi aangelegde tuin en aan de rivier op één van de aangelegde terrasjes te zitten. Heerlijk relaxen terwijl we leuke foto's kunnen maken van de vele vogeltjes om ons heen. Eind van de middag nemen we een lekkere warme douche waarna we om zeven uur klaar zitten voor het diner. Een prima diner, ondanks dat het deels weer enorm 'spicy' is.
Na het eten drinken we nog een lekkere kop koffie terwijl we gezellig met de manager van de lodge zitten te kletsen waarna we eenmaal terug in ons huisje de wekker op 04:45 uur zetten en we om kwart over negen in bed liggen.
