• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Contact









Dag 6, van Wilpattu via Anuradhapura naar Sigirya.

Denkend een half uurtje nodig te hebben loopt de wekker om half acht af en zitten we inderdaad om acht uur aan het ontbijt. Net als gisteren hebben ze voor ons wat extra's gedaan en het ontbijt is heerlijk. Hoewel het ook nu weer veel en veel te veel is.
De bedoeling is om 09:00 uur weg te rijden dus zorgen we dat we 08:45 een openstaande rekening betalen waarna we de laatste spullen uit onze cabin halen. Uitgerekend nu zit er een slang in de boom voor ons huisje en natuurlijk moeten daar foto's van gemaakt worden. Dus . . . . oponthoud.
Maar een kwartiertje later kunnen we dan toch vertrekken en eigenlijk vinden we het jammer om deze geweldige plek achter ons te laten.

Wij rijden vandaag naar het welbekende Sigirya via Anuradhapura, de oude koningsstad waar we een rondgang krijgen, aangeboden door Carolien van Srilankaopreis. Een leuke geste en we hebben eigenlijk best wel zin om na een paar dagen natuur nu een stukje cultuur van het land te zien. Eerst rijden we langs de kust weer naar het zuiden tot de plaats Puttalam waar vandaan we het binnenland inrijden tot Anuradhapura.
Het is niet zozeer een plaats, maar een groot aantal wijd verspreid liggende (restanten van) tempels, kloosters en Stupa's, de welbekende Boedistische bouwwerken in de vorm van een dome die de relieken van een heilige bevatten.

Als we bij de eerste stupa een kijkje willen nemen zetten we onze wagen op een parkeerplaats die vol staat met auto's en bont gekleurde en beschilderde bussen. Het is zondag dus iedereen is vrij en daardoor is het drukker dan op andere dagen bij deze 2000 jaar oude bezienswaardigheid.
We zijn gewaarschuwd dat we geen schoenen aan mogen houden en alleen op blote voeten tempels en stupa's mogen betreden. Iedereen blijkt het gewend te zijn, maar wij hebben moeite om blootsvoets op de door de zon verhitte stenen te lopen. Heet, heet, heet zijn de stoepen en trappen die we belopen. Ans loopt zelfs blaren onder haar voetzolen op. Mochten we dit al niet leuk vinden, ook zonnebrillen of petjes zijn niet toegestaan. En de zon bakt maar door.


We bezoeken diverse stupa's en overblijfselen van kloosters en tempels. Maar ook een klein museum waar archeologische vondsten van voor onze jaartelling staan opgesteld. Het verzoek is om deze niet aan te raken en geen foto's in het museum te nemen maar de helft van de bezoekers loopt met een mobieltje selfies te maken met de opgegraven schatten. In Nederland zou alles achter glas staan.
Na een aantal bezichtigingen vinden we het genoeg om op blote pijnlijke voeten rond te lopen en besluiten we nog één stupa te bezoeken. De grootste in de omgeving. Ans blijft in de schaduw onder een boom zitten en Thushura en ik nemen een vlug kijkje. Dat ze een groot aantal nat gemaakte kokosmatten neergelegd hebben maakt niet veel uit en na een paar foto's besluit ook ik dat dit genoeg is voor mijn voeten. En dat allemaal terwijl we wisten dat je op de meeste plaatsen wel sokjes aan mag houden. Te laat!!


Als laatste nemen we nog een kijkje bij een 2000 jaar oude brug over een riviertje. Je vraagt je dan toch af hoe men in staat is geweest om de grote stenen te verplaatsen, laat staan op elkaar te stapelen. We stoppen hierna nog even bij de overblijfselen van een klooster waar we een verkoelend ijsje nemen en na een laatste stupa vanuit de auto bekeken te hebben rijden we door naar Sigirya.
Onderweg stoppen we voor een broodje en is het tijd om te tanken. Thushura had van een vriend een ongebruikte bon van 12 liter benzine gekregen. Gelukkig maar, anders zou hij met onze reis vandaag niet uitkomen.


Iets voor vijf uur komen we aan bij The Hideout Sigirya. Meteen weten we waar de naam vandaan komt. De lodge ligt leuk verstopt tussen bomen en rijstvelden. Alles is mooi aangelegd en we krijgen een leuke kamer op de eerste verdieping. Eindelijk tijd om even bij te komen, de voeten te verzorgen en ook een lekkere douche zijn we hard aan toe.
We eten in het restaurant waar ook nu weer heel veel op tafel wordt gezet en bijna de helft weer terug gaat. Schijnbaar zijn wij kleinere eters als de Sri Lankanen zelf. Tijdens het eten krijg ik een telefoontje van onze vorige lodge, de Backwaters Lodge bij Wilpattu met de vraag of ik soms de sleutel van ons huisje heb meegenomen. Ja dus, foutje. Ik beloof dat ik bij de eerste gelegenheid de sleutel op de post zal doen.
Na even onder het genot van een kopje koffie van de wifi gebruik gemaakt te hebben en Ans wat shirtjes en ondergoed uitgewassen heeft, liggen we ook vanavond weer vroeg op bed.






copyright: 2023 - srilanka.gradstaat.nl